moeders-en-pubers001

97 Uitspraken en anekdotes over de belevenissen van moeders met hun pubers.
Alied van der Meer schreef de teksten voor deze bundel. Haar drie kinderen van vijftien en hun vrienden zorgden voor de nodige inspiratie. Een luchtig boekje vol herkenbare verhalen aangevuld met adviezen en tips van deskundigen.
Uitgeverij Spectrum, Houten
ISBN 978-90-491001-2-4

 

moeders002

Soms moet je echt niet bij mijn moeder in de buurt komen! Dan waarschuw ik mijn vader: ‘Pas op! Ze heeft last van haar hormonen!’
Wietse, 13 jaar

moeders003

 Ik mag ook nooit wat!

Het was altijd zo’n braaf meisje, een meisje dat een fluitend voorbeeld is. En ik was dus zo’n moeder die dacht: mijn dochter doet dat niet: liegen, roken, drinken, dronken worden. Mooi wel dus. De nieuwe fase begon met veel zwarte make-up en paperclips overal doorheen. Ze ging reizen van en naar school. Daarmee kreeg ze ruimte en tijd die helemaal van haar zelf was, waarin niemand over haar schouder meekeek, waar ze nou was, of ze wel voortmaakte enzovoort. Die vrijheid greep ze met beide handen aan.  Ik was in die tijd door mijn scheiding ook nog eens erg met mezelf bezig. Ik raakte haar echt een tijdje ‘kwijt’. Intussen vond ik wel sigaretten en flesjes bier in vergeten hoekjes van haar kamer. Op een avond stommelde ze met haar vriendinnen half dronken de trap af. En dan moesten ze nog uit, de stad in! Dan ‘begon’ het pas. Toen ik er wat van zei werd ik gewoon afgebekt: ‘Jij altijd, ik mag ook nooit wat!’ Dat soort gedoe. Het had totaal geen effect, maar ik ben toen wel wakker geschud. Vanaf dat moment  ging ik grenzen stellen. Ik werd voor mijn gevoel zelfs een ‘strenge moeder’. Ja, dat vond mijn dochter ook. Maar ik zat er niet meer mee. Tegenover haar vriendinnen mocht ze mij gewoon de schuld geven van alles wat ze niet meer mocht. Het was een opluchting, dat ik niet meer altijd lief en gemakkelijk hoefde te zijn. Het heeft ons allebei geweldig goed gedaan!

Gerda, 47 jaar

moeders004

Ik vroeg aan mijn zoon waar hij met zijn twaalf jaar nou echt verstand van had. Hij antwoordde prompt: ‘De liefde.’ Ik vroeg:‘Wat weet jij daar dan van?’ Het was lang stil. Toen schreef hij op een briefje: ‘Dat je een arm om haar heen moet leggen.’

Jorien, 47 jaar

Share on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Tweet about this on Twitter