Zondag in mei

zondag-in-mei‘Ha die Tom,’ riep ik over de straat heen, ‘Alles goed?’ Dat zou ik eigenlijk nooit meer zeggen en nu deed ik het toch weer.
‘Nou ja, wat heet,’ riep Tom terug. Ergens tussen de voortrazende auto’s in stak ik de kade over.
‘Zie je al weer alles gewoon?’, vroeg ik hem, want ik herinnerde me dat er iets was met zijn ogen.
‘Bijna,’ zei Tom. ‘Auto’s, fietsen, borden met eten: alles is weer gewoon één geworden. Alleen mijn vrouw zie ik nog dubbel.
‘Je vrouw?’
‘Ja.’ Hij boog zich naar me over. ‘Zou dat psychisch zijn?’
‘Hum. Je bedoelt dat je maar niet genoeg van haar kan krijgen? Zou kunnen,’ zei ik.
En omdat hij net iets te ver doorboog en toch zo gek was op zijn vrouw sloot ik af met  een plomp ‘Houwen zo’. Weer zo’n frase die ik niet meer zou doen, maar nu mocht het.
Verder viel deze dag redelijk goed samen met de verwachtingen die ik ervan had. Het regende af en toe, het bezoek kwam een uur na de afgesproken tijd, de appeltaart kreeg een zeven, het eerste zwanenei kwam uit.

Share on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Tweet about this on Twitter